Rodzaje adopcji w Polsce – czym różni się przysposobienie pełne, całkowite i niepełne?

Rodzaje adopcji? Dlaczego adopcja ma różne formy?

Adopcja, czyli przysposobienie, to nie tylko akt miłości, ale rownież decyzja prawna, która zmienia życie dziecka i jego nowych rodziców. W Polsce przepisy przewidują różne formy adopcji, ponieważ każda historia dziecka jest inna, a prawo ma na celu jak najlepsze dostosowanie sytuacji prawnej dziecka do jego potrzeb (przynajmniej w teorii).

❗ Do adopcji mogą trafić wyłącznie dzieci, których sytuacja prawna została uregulowana, czyli takie, które:

✔ Nie mają rodziców prawnych – ich biologiczni rodzice zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej albo zrzekli się praw (np. poprzez zgodę blankietową).

✔ Przebywają w pieczy zastępczej (rodzinnej lub instytucjonalnej) i sąd dopuścił możliwość adopcji.

✔ Nie ma prawnych przeszkód do ich przysposobienia, czyli nikt z biologicznej rodziny nie może dochodzić praw do opieki.

📌 Rodzina zastępcza a adopcja

Dzieci czekające na adopcję często przebywają w rodzinach zastępczych lub domach dziecka. Jeśli rodzina zastępcza pełni funkcję opiekuna prawnego dziecka, to jej zgoda na adopcję jest wymagana. Jednak nie oznacza to, że mogą blokować proces adopcyjny – sąd może pominąć ich sprzeciw, jeśli uzna, że adopcja jest najlepszym rozwiązaniem dla dziecka.

Rodzaje adopcji w Polsce

Podstawą prawną dla adopcji w Polsce jest Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59, z późn. zm.), który określa trzy główne formy przysposobienia:

✔ Przysposobienie pełne – najczęstsza forma adopcji, która całkowicie zrywa więzi prawne dziecka z jego rodziną biologiczną.

✔ Przysposobienie całkowite (nierozwiązywalne) – najbardziej trwała forma adopcji, której nie można cofnąć.

✔ Przysposobienie niepełne – stosowane rzadziej, pozwala na zachowanie pewnych więzi prawnych z biologiczną rodziną dziecka.

Wybór formy adopcji zależy od kilku czynników: decyzji sądu, sytuacji prawnej dziecka oraz jego relacji z rodziną biologiczną.

W tym artykule przejdę przez wszystkie rodzaje przysposobienia, probując wytłumaczyć, czym się różnią i w jakich sytuacjach są stosowane (a to nie jest takie proste jak mogłoby się wydawać).

Kto decyduje o rodzaju adopcji?

Decyzja o rodzaju przysposobienia zawsze należy do Sądu Rodzinnego. Kandydaci na rodziców adopcyjnych nie mogą wybrać, czy adopcja będzie pełna, całkowita czy niepełna – to wynik analizy sytuacji prawnej dziecka oraz jego dobra.

Sąd podejmuje decyzję na podstawie:

✔ Obowiązujących przepisów prawa – Kodeks rodzinny i opiekuńczy, w szczególności art. 121-124 KRO.

✔ Sytuacji prawnej dziecka – np. czy rodzice biologiczni zostali pozbawieni praw, czy podpisali zgodę blankietową, czy dziecko ma krewnych mogących je przyjąć.

✔ Opinii ośrodka adopcyjnego – raportu o sytuacji dziecka i jego potrzebach.

✔ Dobrostanu dziecka – sąd musi orzec adopcję w taki sposób, by jak najlepiej zabezpieczyć jego przyszłość.

Czy rodzice adopcyjni mogą mieć wpływ na decyzję sądu?

🔹 Tak, ale w ograniczonym zakresie. Kandydaci na rodziców mogą przedstawić swoje stanowisko w sądzie i wskazać swoje obawy czy oczekiwania co do formy przysposobienia, ale ostateczna decyzja zawsze należy do sądu.

🔹 Rodzice adopcyjni nie mogą „wybrać” rodzaju przysposobienia, ale mogą np. zrezygnować z adopcji, jeśli uznają, że rodzaj przysposobienia nie jest zgodny z ich oczekiwaniami.

🔹 Niektóre przypadki są bardziej przewidywalne – np. jeśli rodzice biologiczni podpisali zgodę blankietową, adopcja zazwyczaj będzie miała formę przysposobienia całkowitego, ale nie jest to reguła bez wyjątków.

Czy są sytuacje, w których forma adopcji może się zmienić?

W pewnych przypadkach sąd może zmienić rodzaj przysposobienia w przyszłości:

✔ Przysposobienie niepełne → pełne – jeśli np. rodzina adopcyjna zdecyduje się formalnie przekształcić adopcję niepełną w pełną.

✔ Przysposobienie pełne → unieważnienie – w wyjątkowych przypadkach sąd może unieważnić przysposobienie pełne, jeśli dobro dziecka tego wymaga.

💡 Podsumowanie:

• Sąd rodzinny decyduje o rodzaju adopcji, kierując się dobrem dziecka.
• Rodzice adopcyjni nie mają bezpośredniego wpływu na rodzaj przysposobienia, ale mogą przedstawić swoje stanowisko.
• Niektóre formy adopcji mogą ulec zmianie, ale jest to rzadkie i wymaga uzasadnienia przed sądem.

Przysposobienie pełne

Czym jest przysposobienie pełne?

Przysposobienie pełne to najczęstsza forma adopcji w Polsce. Powoduje ono, że dziecko prawnie staje się dzieckiem nowych rodziców, a jego więzi prawne z biologiczną rodziną zostają całkowicie zerwane. Oznacza to, że od momentu orzeczenia adopcji dziecko jest traktowane dokładnie tak, jakby urodziło się w nowej rodzinie.

📜 Podstawa prawna: Art. 121 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (KRO).

Najważniejsze cechy przysposobienia pełnego

✔ Dziecko otrzymuje nowe nazwisko i nowy akt urodzenia. W akcie jako rodzice wpisani są wyłącznie adopcyjni opiekunowie.

✔ Dziecko otrzymuje nowy numer PESEL. Jest to konieczne ze względu na zmianę aktu urodzenia.

✔ Rodzice biologiczni tracą wszelkie prawa rodzicielskie. Nie mają prawa do kontaktu, podejmowania decyzji, ani odzyskania dziecka.

✔ Dziecko nie dziedziczy po biologicznych krewnych, a oni nie dziedziczą po nim. W świetle prawa nie są już spokrewnieni.

✔ Adopcja pełna może zostać rozwiązana tylko w wyjątkowych sytuacjach.

Czy przysposobienie pełne można cofnąć?

🔹 Teoretycznie tak, ale tylko w wyjątkowych przypadkach.

Przysposobienie pełne może zostać unieważnione przez sąd rodzinny na podstawie art. 125 KRO, ale tylko jeśli:

Adopcja została dokonana na podstawie błędnych lub sfałszowanych informacji.

Dobro dziecka wymaga unieważnienia adopcji (np. gdy rodzice adopcyjni porzucili dziecko).

💡 W praktyce cofnięcie adopcji pełnej zdarza się niezwykle rzadko, ponieważ prawo chroni stabilność sytuacji dziecka.

Kiedy sąd orzeka przysposobienie pełne?

✔ Gdy rodzice biologiczni zostali prawnie pozbawieni władzy rodzicielskiej.

✔ Gdy dziecko zostało porzucone i sąd uznał adopcję za najlepsze rozwiązanie.

✔ Gdy rodzice biologiczni sami zrzekli się praw do dziecka, ale nie podpisali zgody blankietowej.

✔ Gdy dziecko pochodzi z pieczy zastępczej i nie ma możliwości powrotu do biologicznej rodziny.

Aspekt psychologiczny – jak adopcja pełna wpływa na dziecko?

Przysposobienie pełne oznacza zmianę prawną, ale także głęboką zmianę tożsamościową dla dziecka.

✔ Nowa tożsamość prawna – dziecko dostaje nowe nazwisko i nowy akt urodzenia. Może to rodzić pytania: kim jestem? skąd pochodzę?

✔ Poczucie straty – nawet jeśli dziecko nie znało rodziców biologicznych, może przeżywać żałobę po ich utracie.

✔ Kwestia mówienia o adopcji – otwarte rozmowy pomagają dziecku lepiej rozumieć swoją historię.

📌 Powiązany wpis do rozwinięcia: „Jak rozmawiać z dzieckiem o adopcji?”.

🏠 Przykład z życia

5-letnia Zosia została odebrana rodzicom biologicznym z powodu ich uzależnienia i zaniedbania. Trafiła do nowej rodziny adopcyjnej na zasadach przysposobienia pełnego. Oznacza to, że formalnie jest traktowana jak biologiczne dziecko nowych rodziców – ma ich nazwisko, a jej akt urodzenia został zmieniony. Biologiczni rodzice i dziadkowie nie mają już żadnych praw do niej.

💡 Podsumowanie:

Przysposobienie pełne całkowicie zrywa więzi dziecka z rodziną biologiczną.

Rodzice adopcyjni stają się jedynymi prawnymi opiekunami.

Dziecko otrzymuje nowy akt urodzenia i PESEL.

Adopcja pełna może zostać rozwiązana tylko w skrajnych przypadkach.

Przysposobienie całkowite (nierozwiązywalne)

Czym jest przysposobienie całkowite?

Przysposobienie całkowite to najbardziej trwała i nieodwracalna forma adopcji. Jest ono prawnie bardzo podobne do przysposobienia pełnego, ale z jedną kluczową różnicą – nie może zostać rozwiązane ani cofnięte w żadnych okolicznościach.

📜 Podstawa prawna: Art. 124 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (KRO).

Po przysposobieniu całkowitym dziecko na zawsze traci wszelkie więzi prawne z rodziną biologiczną, a rodzice adopcyjni stają się jego jedynymi prawnymi opiekunami na identycznych zasadach, jakby było ich biologicznym potomkiem.

Najważniejsze cechy przysposobienia całkowitego

✔ Dziecko otrzymuje nowe nazwisko, nowy akt urodzenia i nowy numer PESEL.

✔ Rodzice biologiczni tracą wszelkie prawa rodzicielskie – nie mogą dochodzić żadnych praw do dziecka.

✔ Dziecko nie dziedziczy po biologicznej rodzinie i na odwrót.

✔ Nie można cofnąć tej adopcji – jest trwała i nieodwracalna.

Czym różni się przysposobienie całkowite od pełnego?

Obie formy adopcji całkowicie zrywają więzi z rodziną biologiczną. Jedyną różnicą jest to, że:

Przysposobienie pełne można teoretycznie rozwiązać w wyjątkowych przypadkach (np. gdy adopcja była fikcyjna lub nie działała na korzyść dziecka).

W przypadku przysposobienia pełnego nowy akt urodzenia nadal pozwala – w określonych sytuacjach prawnych – na dotarcie do danych biologicznych rodziców, podczas gdy w adopcji całkowitej stary akt zostaje całkowicie zastąpiony i dziecko nie ma już formalnej możliwości poznania swojego pochodzenia.

Przysposobienie całkowite jest nieodwracalne – nawet gdyby adopcja nie spełniała oczekiwań, sąd nie może jej unieważnić.

Cecha	Przysposobienie pełne	Przysposobienie całkowite	Przysposobienie niepełne
Czy można cofnąć adopcję?	✔ Tak, ale tylko w wyjątkowych przypadkach	✖ Nie, adopcja jest trwała i nieodwracalna	✔ Tak, możliwe przekształcenie w pełne
Czy dziecko traci więzi z rodziną biologiczną?	✔ Tak, wszystkie więzi prawne są zerwane	✔ Tak, całkowicie i bez możliwości zmiany	✖ Nie, pozostają pewne więzi prawne
Czy dziecko otrzymuje nowe nazwisko?	✔ Tak, ale może pozostać przy starym	✔ Tak, otrzymuje nowe nazwisko	✖ Może zachować stare nazwisko
Czy dziecko dostaje nowy PESEL i akt urodzenia?	✔ Tak, ale biologiczni rodzice pozostają w aktach	✔ Tak, w nowym akcie są tylko rodzice adopcyjni	✖ Nie, akt urodzenia pozostaje bez zmian
Czy dziecko zachowuje prawo do dziedziczenia po rodzinie biologicznej?	✖ Nie, traci prawo do dziedziczenia	✖ Nie, nie ma żadnych więzi prawnych	✔ Tak, nadal może dziedziczyć
Kiedy stosowane?	✔ Gdy dziecko trafia do nowej rodziny, ale z pewnym marginesem możliwości zmiany	✔ Gdy rodzice podpisali zgodę blankietową lub sąd uznał, że adopcja musi być nieodwracalna	✔ Najczęściej gdy dziecko jest adoptowane przez krewnych

Kiedy sąd orzeka przysposobienie całkowite?

✔ Gdy rodzice biologiczni podpisali zgodę blankietową, czyli zrzekli się praw do dziecka, nie wskazując konkretnej rodziny adopcyjnej.

✔ Gdy dziecko zostało porzucone i sąd uznał, że dla jego dobra adopcja musi być trwała.

✔ Gdy dziecko od początku nie miało żadnych prawnych więzi z rodziną biologiczną (np. w przypadku noworodka porzuconego w szpitalu).

🏠 Przykład z życia

Noworodek Antek został pozostawiony w szpitalu, a jego matka podpisała zgodę blankietową na adopcję. Trafił do rodziny adopcyjnej, która przysposobiła go w sposób całkowity. Oznacza to, że jego nowi rodzice są jedynymi prawnymi opiekunami na zawsze – biologiczni krewni nie mają już żadnych praw do niego, a adopcja nigdy nie może zostać cofnięta.

💡 Podsumowanie:

Przysposobienie całkowite jest identyczne jak pełne, ale nieodwracalne.

Rodzice adopcyjni są jedynymi prawnymi opiekunami dziecka na zawsze.

Nie ma możliwości cofnięcia ani unieważnienia tej adopcji.

📌 Czy dziecko może dowiedzieć się, kim byli biologiczni rodzice?
✔ Przy przysposobieniu pełnym – tak, bo choć dziecko otrzymuje nowy akt urodzenia, można dojść do informacji o rodzinie biologicznej.
✖ Przy przysposobieniu całkowitym – nie, bo nowy akt urodzenia całkowicie zastępuje stary i dane biologicznych rodziców są „wymazane” z dokumentacji urzędowej.

Przysposobienie niepełne

Czym jest przysposobienie niepełne?

Przysposobienie niepełne to najrzadziej stosowana forma adopcji w Polsce. W przeciwieństwie do przysposobienia pełnego i całkowitego, nie zrywa całkowicie więzi prawnych z rodziną biologiczną dziecka.

📜 Podstawa prawna: Art. 123 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (KRO).

Dziecko otrzymuje nowych rodziców adopcyjnych, ale nie traci pewnych praw w stosunku do biologicznej rodziny, np. może zachować nazwisko i prawo do dziedziczenia po krewnych biologicznych.

Najważniejsze cechy przysposobienia niepełnego

✔ Dziecko może zachować swoje nazwisko. W przeciwieństwie do adopcji pełnej, zmiana nazwiska nie jest obowiązkowa.

✔ Dziecko zachowuje pewne więzi prawne z biologiczną rodziną. Oznacza to, że np. może dziedziczyć po krewnych biologicznych, jeśli nie zostanie wydziedziczone.

✔ Rodzice adopcyjni mają pełnię władzy rodzicielskiej, ale niektóre prawa rodziny biologicznej mogą zostać zachowane.

✔ Można je później przekształcić w przysposobienie pełne.

Kiedy sąd orzeka przysposobienie niepełne?

📌 Najczęściej w sytuacjach, gdy adopcja odbywa się w obrębie dalszej rodziny dziecka.

✔ Gdy dziecko jest adoptowane przez krewnych (np. ciocię, wujka, dziadków), a sąd uzna, że powinno zachować pewne więzi z biologiczną rodziną.

✔ Gdy biologiczni rodzice dziecka nie żyją, ale ma ono bliskich krewnych.

✔ Gdy sąd uzna, że zerwanie wszystkich więzi prawnych z rodziną biologiczną mogłoby być niekorzystne dla dziecka.

Czy przysposobienie niepełne można przekształcić w pełne?

✅ Tak, w niektórych przypadkach sąd może przekształcić przysposobienie niepełne w pełne.

Jeśli np. dziecko zostaje adoptowane przez krewnych, ale później sytuacja rodzinna się zmienia (np. biologiczni krewni nie mają z nim kontaktu), nowi rodzice mogą wnioskować o zmianę przysposobienia na pełne.

❌ W drugą stronę to nie działa – jeśli dziecko zostało adoptowane w sposób pełny lub całkowity, nie można zmienić tego na adopcję niepełną.

🏠 Przykład z życia

10-letni Kamil stracił rodziców w wypadku samochodowym. Jego wujek i ciocia postanowili go adoptować, ale sąd zdecydował o przysposobieniu niepełnym, ponieważ dziecko miało jeszcze dziadków i innych krewnych, którzy chcieli utrzymać z nim więzi. Kamil zachował swoje nazwisko i nadal miał prawo do dziedziczenia po rodzinie biologicznej.

Różnice między przysposobieniem pełnym a całkowitym – krótkie przypomnienie

Obie formy adopcji całkowicie zrywają więzi dziecka z rodziną biologiczną, ale przysposobienie całkowite jest nieodwracalne, podczas gdy przysposobienie pełne może zostać unieważnione w wyjątkowych przypadkach. Więcej na ten temat omówiliśmy wcześniej w artykule.

Czy procedura adopcji różni się w zależności od rodzaju przysposobienia?

📌 Procedura adopcji w Polsce jest w dużej mierze taka sama niezależnie od rodzaju przysposobienia. Kandydaci na rodziców adopcyjnych przechodzą ten sam proces kwalifikacji, a ostateczną decyzję podejmuje sąd rodzinny.

✔ Wszystkie rodzaje adopcji wymagają:

Zgłoszenia kandydatury do ośrodka adopcyjnego.

Udziału w szkoleniu przygotowawczym.

Oceny psychologicznej i analizy warunków domowych.

Okresu próbnego (przedadopcyjnej pieczy zastępczej).

Rozprawy sądowej, na której zapada decyzja o adopcji.

🔹 Kiedy procedura może się różnić?

W przypadku przysposobienia całkowitego – sąd musi upewnić się, że rodzice biologiczni wyrazili zgodę blankietową lub że nie istnieją żadne prawne przeszkody do całkowitego zerwania więzi.

W przypadku przysposobienia niepełnego – sąd dokładnie analizuje sytuację dziecka i więzi z rodziną biologiczną, aby ocenić, czy częściowe utrzymanie prawnych relacji jest dla niego korzystne.

📌 Więcej szczegółów na temat procesu adopcyjnego znajdziesz w moim przewodniku 👉 „Jak wygląda procedura adopcji w Polsce?”

Dodatkowe formy adopcji – adopcja ze wskazaniem i adopcja międzynarodowa

Oprócz standardowych form przysposobienia w Polsce istnieją również inne procedury adopcyjne, które podlegają ścisłym regulacjom i wymagają spełnienia określonych warunków.

📌 Adopcja ze wskazaniem

Czym jest?

Adopcja ze wskazaniem to procedura, w której biologiczni rodzice mogą wskazać konkretną osobę jako przyszłego rodzica adopcyjnego swojego dziecka. Jednak decyzja ostatecznie należy do sądu, który ocenia, czy adopcja jest zgodna z dobrem dziecka.

📜 Podstawa prawna:

Art. 119¹ § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (KRO).

Ograniczenia obowiązujące od kilku lat:

Od 2015 roku adopcja ze wskazaniem jest dopuszczalna jedynie w przypadku krewnych dziecka lub współmałżonka biologicznego rodzica.

Nie można wskazać do adopcji osoby niespokrewnionej – wyjątkiem jest sytuacja, gdy sąd uzna, że adopcja jest zgodna z dobrem dziecka i spełnia wszystkie standardy prawne.

Cały proces musi przejść przez ośrodek adopcyjny, który ocenia przyszłych rodziców pod kątem ich predyspozycji.

Dlaczego wprowadzono ograniczenia?

📌 Aby zapobiec nielegalnym adopcjom i handlowi dziećmi. W przeszłości zdarzały się przypadki nadużyć, np. przekazywania dzieci bez odpowiedniej weryfikacji kandydatów na rodziców.

📌 Aby zagwarantować dziecku najlepsze warunki. Wskazanie przyszłych rodziców nie może być jedynym kryterium – sąd i ośrodek adopcyjny muszą potwierdzić ich kompetencje.

Jak wygląda procedura?

✔ Rodzice biologiczni składają zgodę na adopcję ze wskazaniem, podając konkretne osoby jako kandydatów na rodziców adopcyjnych.

✔ Kandydaci przechodzą ocenę w ośrodku adopcyjnym – nie mogą zostać rodzicami „od ręki”.

✔ Sąd bada sytuację dziecka i podejmuje ostateczną decyzję.

Czy adopcja ze wskazaniem jest szybsza?

⏳ Nie zawsze. Pomimo wskazania przyszłych rodziców wszystkie procedury adopcyjne muszą zostać przeprowadzone zgodnie z prawem, co może wydłużyć cały proces.

Adopcja międzynarodowa

Czym jest?

Adopcja międzynarodowa dotyczy sytuacji, gdy dziecko zamieszkałe w Polsce zostaje adoptowane przez osoby mieszkające za granicą lub gdy polska rodzina adoptuje dziecko z innego kraju.

📜 Podstawa prawna:

Konwencja haska z 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w zakresie przysposobienia międzynarodowego.

Kodeks rodzinny i opiekuńczy (KRO) – Art. 114 i nast.

Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.

Kiedy możliwa?

✔ Gdy w Polsce nie udało się znaleźć odpowiedniej rodziny dla dziecka. Zasada subsydiarności oznacza, że adopcja międzynarodowa jest rozważana tylko wtedy, gdy nie ma możliwości znalezienia rodziny adopcyjnej w kraju pochodzenia dziecka.

✔ Gdy przyszli rodzice mają silne więzi z Polską (np. są Polakami mieszkającymi za granicą).

Jak wygląda procedura?

🔹 Kandydaci na rodziców przechodzą standardową procedurę adopcyjną w swoim kraju i muszą uzyskać zgodę tamtejszych organów.

🔹 W Polsce sprawę rozpatruje ośrodek adopcyjny upoważniony do współpracy międzynarodowej oraz Ministerstwo Sprawiedliwości.

🔹 Zgodność z Konwencją Haską – obie strony (Polska i kraj adopcyjny) muszą zatwierdzić proces.

Czy adopcja międzynarodowa jest trudniejsza?

🛑 Tak. Proces wymaga współpracy między dwoma państwami, dodatkowych dokumentów oraz spełnienia norm międzynarodowych, co sprawia, że trwa dłużej niż adopcja krajowa.

💡 Podsumowanie:

✔ Adopcja ze wskazaniem jest ograniczona do krewnych dziecka i współmałżonka biologicznego rodzica. Kandydaci nadal muszą przejść procedurę adopcyjną w ośrodku adopcyjnym i decyzję sądu.

✔ Adopcja międzynarodowa jest możliwa, ale stosowana tylko wtedy, gdy nie ma innych opcji w Polsce. Proces podlega Konwencji Haskiej i jest bardziej skomplikowany niż adopcja krajowa.

Podsumowanie i co dalej?

Adopcja w Polsce przybiera różne formy, ale najważniejszy zawsze jest dobrostan dziecka. Sąd, ośrodek adopcyjny i przyszli rodzice współpracują, by zapewnić dziecku bezpieczny i stabilny dom.

📌 Najważniejsze rzeczy, które warto zapamiętać:

✔ Przysposobienie może być pełne, całkowite lub niepełne – każda forma ma inne skutki prawne.

✔ Rodzaj adopcji ustala sąd, biorąc pod uwagę sytuację dziecka i dobro jego przyszłości.

✔ Adopcja ze wskazaniem została ograniczona, aby uniknąć nadużyć – teraz dotyczy głównie krewnych dziecka i współmałżonka biologicznego rodzica.

✔ Adopcja międzynarodowa jest możliwa, ale wymaga ścisłej współpracy między państwami.

Co dalej?

👉 Masz pytania dotyczące adopcji? Zostaw komentarz – chętnie na nie odpowiem!

👉 Chcesz dowiedzieć się więcej o całym procesie adopcji? Sprawdź mój przewodnik: „Jak wygląda procedura adopcyjna krok po kroku?”

👉 Śledź mnie na Instagramie Pani Niezdecydowana, gdzie dzielę się codziennością adopcyjnego i biologicznego rodzicielstwa!